Jesteś tutajKořenov

Kořenov


Webkamera ze Szczepanki (wież widokowa - Štěpánka) - Kořenov on-line

     Kořenov, leży we wschodniej części Gór Izerskich, zaś terytorium swym sięga aż do Karkonoskiego Parku Narodowego. Gmina Kořenov powstała w wyniku połączenia kilku samodzielnych miejscowości w roku 1960, a mianowicie: Polubnego, Příchovic z osadą Rejdice oraz Jizerki - należącej dotąd do Bilego Potoku. Swą nazwę, Kořenov zawdzięcza lokalnemu określeniu Polubnego - Wurzelsdorf.

Gmina Kořenov składa się z pięciu części:
Kořenov: Do dzisiaj, zachowało się słowne określenie typowe dla górskich miejscowości - Dolní Kořenov i Horní Kořenov. Godna uwagi, jest historyczna wzmianka o sławnym Uzdrowisku Kořenov, gdzie leczono schorzenia narządów ruchu. Do kąpieli i procedur leczniczych wykorzystywane były bijące tu źródła oraz torf wydobywany i dowożony z łąk w pobliżu dworca kolejowego w Kořenovie. Rozwój uzdrowiska nabrał tempa już w XIX w. (1895 r.: ok. 1000 gości), lecz największy rozkwit nastał w okresie międzywojennym. Po II Wojnie Światowej, jego sława zaczęła gasnąć, lecz uzdrowisko działało nadal (wprawdzie jedynie dla pacjentów ambulatoryjnych) aż do 50-tych lat XX w. Do rozkwitu i dobrej opini w niemałem stopniu przyczynił się P.Posselt, pod którego kierownictwem, ośrodek cieszył się powodzeniem także wśród zagranicznych pacjentów. Do wspomnianych 50-tych lat XX w., Kořenov znany był z Teatru Leśnego, w którym występowali jak miejscowi ochotnicy, tak i zespoły teatralne z całego kraju. Warta przypomnienia, jest na pewno linia kolejowa Tanvald - Kořenov - Jelenia Gora, oddana do użytku w 1902 r. Linia działa do dzisiaj, znana przede wszystkim pod nazwą "zębatka" (zubačka). Niestety, kończy się ona na stacji Harrachov - Mýtiny. W budynku dworca w Kořenovie, dnia 31.05.2008 r.,
zostało otwarte za sprawą Towarzystwa Kolei - Muzeum Kolejowej Trasy Zębatej. Następną ciekawostką w Kořenovie jest ośmioboczna ewangelicka kaplica na Tesařově.
Polubný: Dominantę tej części gminy, stanowi Kościół p.w.Św.Jana Chrzciciela, wyświęcony w roku 1793. Pierwsza pisemna wzmianka o Polubym datowana jest na 1700 r. Do 1848 r. miejscowość należała do majątku Semily. Dnia 19.10.1899 r., Polubny otrzymał prawa miejskie - w jego godle figurował olbrzym z kijem. W XIX w. ludność utrzymywała się z pracy w lesie, produkcji przędzy, tkactwa, obróbki szkła oraz produkcji potasu. W roku 1949, część miejscowości - Dolní Polubný została dolączona do Desny; aż do roku 1960 Polubny stanowił samodzielną jednostkę administracyjną. Jizerka: Wcześniej Buchberg - od niemieckiej nazwy góry Bukovec. W XVI i XVII w., Jizerka była ulubionym miejscem poszukiwaczy skarbów, według niektórych źródeł - słynna ze swych kamieni szlachetnych aż we Włoszech - zwłaszcza szafirów, jizerynów, granatów....Stąd pochodzi i nazwa Szafirowego Potoku, który przepływa przez osadę. Największego rozwoju i sławy, Jizerka doczekała się w I poł. XIX w., gdy F.Riedl wybudował tu pierwszą hutę szkła. Jeszcze w roku 1930, mieszkało w Jizerce 157 osób w 44 domach, lecz w roku 2004 było to już zaledwie 9 stałych mieszkańców. Do tutejszych ciekawostek z pewnością należy Hnojový dům (niem. Misthaus), zamieszkały przez znanego podróżnika, poszukiwacza przygód i marzyciela - Gustava Ginzla (28.2.1931 - 28.11.2008).



           *** ciąg dalszy ***